Rarotonga

Rarotonga – największa z Wysp Cooka – leży głęboko na południowym Pacyfiku, otoczona rafami koralowymi i bezkresnym błękitem, który niegdyś prowadził największych nawigatorów świata.

Jej nazwa pochodzi z języków polinezyjskich i oznacza „w kierunku południa”, wskazując na wyspę jako południową przystań dla dawnych kanoe żeglarskich, które przemierzały Pacyfik na długo przed epoką map.

Wyspa została po raz pierwszy dostrzeżona w 1789 roku przez kapitana Williama Bligha, krótko po buncie na Bounty. Choć nigdy nie zeszł na ląd, jego spotkanie wprowadziło Rarotongę na mapy europejskich odkrywców – jako skrawek raju na ogromnym, niezbadanym oceanie.

Na długo przed tym Rarotonga była centrum polinezyjskiej żeglugi. Z jej brzegów nawigatorzy wyruszali przez Pacyfik, kierując się wyłącznie gwiazdami, falami i lotem ptaków.

Wiele plemion Māori z Nowej Zelandii wywodzi swoje przodkowskie korzenie z tej wyspy, nazywając ją Hawaiki Rarotonga – ojczyzną po drugiej stronie morza.

Uwaga żeglarska: zgodnie z prawem żaden budynek na Rarotondze nie może być wyższy niż palma kokosowa.